Afscheid directeur Odilia

Wanneer de directeur van basisschool De Bron met pensioen gaat, na zo veel voor de school betekend te hebben, gebeurt dit natuurlijk niet in stilte.

Het is woensdagochtend 10 juli. Juf Odilia, acht jaar lang directeur geweest van de school, komt met haar familie aan voor haar afscheidsfeest. Het plein is nu slechts gevuld met ouders en twee leerlingen die haar welkom heten. “Er is een klein probleempje, juf Odilia, de school is helemaal leeg”.

Gelukkig weten de twee leerlingen meer. Een afscheid van hun directeur, die zoveel goeds heeft bereikt met haar school, laten zij niet zomaar aan zich voorbij gaan.
Er klinken Braziliaanse drums en een echte band van leerlingen, met emmers en pannen als drums, komt binnen. Daarna komt steeds een groep kinderen binnen. Al die tijd hebben zij zich buiten verstopt. Alle klassen hebben een yell ingestudeerd, die gaat over juf Odilia die met pensioen gaat.

Het is het begin van een gezellige feestdag, waarbij de gemeenschappelijke ruimte wordt omgedoopt tot het ‘Odilia leerplein’, voorzien van een echt straatnaambord. In het kader van het kunstproject hebben alle leerlingen een ‘Juf Odilia museum’ gemaakt, met een wel heel speciale expositie.
In iedere groep worden gedurende de ochtend workshops gegeven van verschillende kunstdisciplines.
Zelf heeft zij gezorgd voor een lekkere traktatie: op het plein staat een echte ijscokar.
De ochtend wordt afgesloten met een film die de kinderen samen hebben gemaakt, iedere groep neemt op een speciale manier afscheid van de directeur van de school.
De feestdag wordt vervolgd door een gezellige lunch met de leerkrachten van De Bron en de familie, waarna terug op school een receptie met mooie afscheidswoordjes volgt. Alle bloemen en cadeautjes passen maar net in de auto wanneer Odilia ‘s avonds naar huis rijdt.

Odilia heeft van dorpsschool De Bron, samen met haar team, een professionele school gemaakt. Betrokkenheid en kwalitatief hoogstaand onderwijs gaan hier goed samen, recent nog beloond door de Onderwijsinspectie met het hoogst haalbare predicaat ‘Goed’. Het team gaat onder leiding van de nieuwe schoolleider verder bouwen, maar op De Bron zal de naam van deze directeur niet worden vergeten, het naambord op het ‘leerplein’ als stille getuige.